راهيست راه عشق كه هيچش كناره نيست...آنجا جز آنكه جان بسپارند چاره نيست
باز هم گرفتارم
باز هم تنهایم
و باز هم منتظرم
تا کجا و تا به کی؟
نمی دانم
تنها می دانم که تویی
در جای جای دلم رخنه کرده ای
تویی که اینگونه شراب مستی
جرعه جرعه در درونم ریخته ای
تویی که زخمها را با نبودنت
در شکاف قلبم کاشته ای
تا گل حسرت و تنهایی بروید
.
و با آمدنت دوباره زنده می شوم
باورم کن....
مـن به راه عـــــشقت از پا اوفتـــــادم
عــقل و فـکر و دین و دل یکجا نهادم
باز هـــم در راه تـو جـــان می سپارم
غــــیر جـان قابل تری دیـــــگر ندارم
بر هــــمه جز عشـــق تو چشـمم ببندم
غــــیر رویت بر کســــی دیگر نخنـدم
این تویــــی بالاترین بـعد از خــــداوند
قلب من در عـمق روحت خورده پیوند
این تویــــی زیــــباترین و بهــــــترینم
اولیـــــن بــــودی باشـــــی آخریــــــنم
بــــــاورم کن نازنـــــینم ، نازنـــــــینم
باورم کن گــــــل عذار مــــه جبــــینم
باورم کــــن با تو تنـــــها شادمــــــانم
باورم کـن بی تو پایـــــیز و خـــــزانم
باورم کـــــن اوج ایــــــمانم تویـــی تو
باورم کن روح مـــــن جانم تــــویی تو
باورم کن آخـــــــرین امیــــــد هســتی
در دلـــــم پاینــــــده و جــــاوید هستی
نازنیــــــنـــم در میـــــان نازنـــــــینان
قـــدر آن داری که در پایـــت دهم جان
شاعر گمنام
دوستان عزیزم سلام
با تشکر خیلی خیلی زیاد از شما مهربانان همیشه جاویدان
چون دارم به امتحانهای پایان ترم نزدیک میشم سرم بدجور شلوغ شده...تا تقریبا
10 تیر نمیتونم مطلب جدیدی بنویسم
البته به خونه های پر مهر شما سر میزنم اما اگر دیر شد منو به بزرگی خودتون
ببخشید.....
باز هم از لطف بی پایان شما ممنونم
موفق و عاشق باشید
دوشنبه 14 خرداد1386 توسط شوریده (مرسا) و ابراهيم |
روزهای انتظار
ماه های دلتنگی
سالهای بی قراری
را هیچ نگفتم
هیچ نگویم
تا که روزی
مرگم
همه را با هم سراید.....
عـــــجب دارم عــــجب دارم پریـــشان روزگـاری من
خزان همــــواره میبــــیــنم ، نمی بــــینم بهـــــاری من
نه دلـــداری نه دلبـــندی، نه بر لب شــــوق لبــــخندی
نه پیــــمانی نـــه پیــــوندی، ببــــستم با نــــــگاری من
نه یــاران می زننــــدم سر، نه لاف دوســـــتی دیــــگر
نه چــــشمی مانـده بر این در، نه دارم انتـــــظاری من
نه زر ماندست و نی زوری، نه فرمـــانی نه دسـتوری
نه بر سر مانده یک شوری، نه بر لب یک شعاری من
نه هم رایی نه هــــمراهی، نه دلجـــــویی نه دلـخواهی
بسان شخـــص گــمراهی، به هر دم ســــوی کاری من
نه مانده شــــوق امـــــیدی، نه یک پیـــــمان جـــاویدی
خمیـــــده شاخـــــه ی بیـــــدی، کنــار جویبـــــاری من
شاعری گمنام
کاش روزی بیایی ودیگر بار
شوق زندگی را
شور بودن را
برایم تازه کنی
تازه تر از شبنم سحر گاهی....
شنبه 5 خرداد1386 توسط شوریده (مرسا) و ابراهيم |
Designed By ebi
