راهيست راه عشق كه هيچش كناره نيست...آنجا جز آنكه جان بسپارند چاره نيست
باز هم.....
باز می آید که با این شور و شوق
ناتوانــم گــــر فراموشــــت کنــــم
باز می آیـــد که ای آتـــش به جان
در میـــان سینه خامــــوشت کـــنم
باز می آیـــد که بــــغض عشق را
لابــــلای سیــــنه ام پنــــهان کــنم
باز می آیـــد که قـــصر نــــور را
در دل آیـــــینه ام ویــــران کنـــــم
باز مــی آید پرســــتوهای عـــشق
از مـــیان لانه ها هــــجرت کــنند
باز مـــی آید که ایـــن ظـــلم تـــرا
پــــیش دل آییــــنه عـــبرت کننـــد
بــــاز می آیـــد که داغ بوســــه ها
یـــخ کـند در تـــاول لبـــهای مـــن
باز مـی آیــــد که دیــــروز تــــوام
محــــو گردد در دل فــــردای مــن
بــــاز می آیـــد که در اوج خــــیال
مـن وصــــالت را میـــسر میــــکنم
باز می آیـد که با صـــدخـــــون دل
زنــــدگی را بی تو هـــم سر میـکنم
بـــاز می آیـــد کــه نــــثر دلکــــشم
بِـــه شـــود از نظــــم دل آرای مـن
بـــاز می آیــــد پشـــیمان میـــشـوی
زین همـــه ناز ای گــل زیـــبای من
باز می آیـــد کــــه شــــعر آخـــرین
پـــیش ناز آخرینــــت گــــم شـــــود
باز می آیـــد که ایــن رســــوای دل
شــــــهره این شهر واین مردم شـود
باز می آید کــــبوترهای عــــــــشق
فــوج فـــوج از دام عشـقت پر دهی
وین شـــکار بی پــــناه خویــــش را
در مــــیان دام دیـــگر ســـــر دهی
باز مـــی آید غـــرور خویــــش را
زین شکـــست دم به دم پــــیدا کنم
باز می آید که با ایـــــن موجـــــها
خویـــش را بر ساحـــل دریا کــنم
شاعر گمنام
خسته ام
یه مدتی دیرتر مینویسم
برام دعا کنین
دلم گرفته.....
شنبه 30 تیر1386 توسط شوریده (مرسا) و ابراهيم |
و حال تو رفته ای
و من خسته دل و دل نگران
چشم به آغاز آسمان دارم
که شاید ماه من
تنها بتوانم بر صفحه تاریک آن
رخ مهتابی ات را
نظاره گر باشم
قاتل زیبـــای من گر قــصد جان داری برو
بی تو میمــیرم چو میل امتــحان داری برو
ســرو می افــتد ز پا وگــل درد پیراهـــنش
گر هوای قــلع و قمــع بوســــتان داری برو
چشم زیبا را دمی لغزان برین رخـسار زرد
همـتی ای دل شــفا بخشی چنــان داری برو
از سواد خــط لـــعلت بی قــرارم نامـــه ای
ای که از آن خط زیــبایش نشـان داری برو
در زمــین کس را سزاوار پذیرای تو نیست
مــاه من گر میــل سوی آســمان داری برو
از تو ای رفته ز پیشم
مینویسم
تک به تک
غزل عشق تو را
تو ولی باز نیایی
تو ولی هیچ نگویی
باز هم
دل من لحظه به لحظه
می سراید این غم نبود تو را....
پنجشنبه 21 تیر1386 توسط شوریده (مرسا) و ابراهيم |
آن گاه که بر عرصه ی گیتی گام نهادم
و خود را تنها یافتم
آغوش پر مهرت شد ماوای دلم
آن گاه که در اوج تنهایی ام
اشک غم جاری ساختم
دستان مهربانت شد تکیه گاه اشکم
آن گاه که طوفان حادثه به سوی وجودم
حمله ور شد
تن ظریف و خسته ات
شد حصار تنم
ای مهربان مادرم
ندانم چگونه ارج نهم آن همه فداکاریت را
تنها میتوانم
با زبان کوچکم
بگویم:
دوستت دارم، مادرم
مادر تو ز هر چه خوب ، شایسته تری
به نیست ز آغـــوش تو جـــــای دگری
خورشـید نگویـــمت ، تو تابــــنده تری
یا غنچه نــــخوانمت، تو پر خـنده تری
گر تــــاج شــهی مرا به سر بـــگذارند
آن تاج نخواهــم که توام تـــاج ســری
این فرخنده میلاد دخت پیامبر
و روز زن و مادر رو
به مادر مهربون خودم و مامان افسون عزیزم
و تمام مادرهای دلسوز و فداکار تبریک میگم
روزتون مبارک
پنجشنبه 14 تیر1386 توسط شوریده (مرسا) و ابراهيم |
تو را آنگونه که هستی دوست می دارم
تو را چون در انتظارم گذاشته ای دوست میدارم
تو را چون هجران را برایم معنا کردی دوست می دارم
آری....
مهربانم
تو را چون تویی دوست می دارم
گلــــم گر چو گل بی وفایی
به عهـــدی که بسـتی نپایی
نـــــپایی ، نــیایی، بــــیایی
تو را باز هم دوست دارم
ز کویــــت نیاید صـــدایی
اگر دوســت یا خصم مایی
تو گر پادشـــه یا گــــدایی
تو گـــر اشتباه و خــطایی
خـــدا نه، اگــر نا خـــدایی
ســـزا نه، اگــر نا سـزایی
اگـــر ماجــــرا یا بــلایی
گریزان چــو باد صبـایی
چو نفرین خــلاف دعایی
نفـــاقی اگـــر یا ریــــایی
گنـــه کــار یــا پارســایی
بـــلای دل آشـــــــنایـــی
اگر جـــمله رنج و جفایی
نــه دارو نه دارالشـــفایی
به ملـــک دل من خــدایی
سلام به مهربانان وادی زخم
از همه شما دوستانم به خاطر لطف
بی کرانتون ممنونم
من دوباره اومدم تا در کنار شما بودن و
زیستن را معنا کنم...
به زودی به خونه های پر مهرتون سر میزنم
اماهمینجا از همتون به خاطر مهرتون ممنونم
موفق و عاشق باشید
دوشنبه 11 تیر1386 توسط شوریده (مرسا) و ابراهيم |
Designed By ebi